Yönetici ve Lider Efsaneleri

“Şirketler hiç doğru düzgün insan yetiştirmiyor” dedi bir patron. Ben de sordum: “Peki siz bugüne kadar kaç kişi yetiştirdiniz?” Kısa bir sessizlik oldu.

Yetişmiş insan bulmakta zorlanmanın tek nedeni liderlik değildir. İş gücü piyasası, eğitim, ücret ve çalışma koşulları da etkilidir. Yine de yöneticinin kendi katkısını sorgulaması gerekir: Elimizdeki insanın gelişmesine ne kadar alan açıyoruz?

Hazır gelsin, hızlı uyum sağlasın, hata yapmasın istiyoruz. Peki işi nasıl öğretiyoruz? Hangi denemeye izin veriyoruz? Zorlandığında nasıl geri bildirim veriyoruz?

Sonuç üretmek ve insan geliştirmek

Liderin sorumluluğu sonuç almakla insan yetiştirmek arasında bir seçim değildir. Bugünün işini yönetirken yarının problemlerini çözebilecek bir ekip geliştirmektir.

Bazen doğrudan müdahale gerekir; bazen doğru soruyla çalışanın kendi çözümünü bulmasına destek olmak. Her sorunu yönetici çözerse ekip ona bağımlı kalabilir. Hiç destek verilmezse de öğrenme, yalnız bırakılmaya dönüşür.

Küçük bir başlangıç yapabiliriz: Bir çalışanla bir gelişim hedefi belirleyelim, gerçek bir iş üzerinde birlikte çalışalım ve ilerlemeyi düzenli değerlendirelim. Eğitim, yalnızca takvimdeki bir kurs olmaktan çıksın.

Günün sorusu şu olsun: Kaç kişi çalıştırıyoruz değil, kaç kişinin hangi yetkinliğinin gelişmesine katkı verdik?