Yapay Zekâ Çağında Bilmek Yetiyor mu?

Yapay zekâ neden dünyayı bu kadar değiştirecek? Beyaz yakalılar neden endişeli?

Çünkü bugüne kadar değerli kabul edilen birçok iş; bilgiyi bulmak, analiz etmek, raporlamak ve sunmaktı. Yapay zekâ bu işlerin önemli bir bölümünü çok daha hızlı ve düşük maliyetle yapabiliyor.

Bu nedenle mesele yalnızca bazı mesleklerin ortadan kalkması değil. Aynı işin daha küçük ekiplerle yapılabilmesi, deneyimin pazarlık gücünün azalması ve herkesten daha fazla çıktı beklenmesi de gündemde.

Ancak sahada yıllardır gördüğüm bir gerçek var:

Bilgiye sahip olmak, dönüşümü gerçekleştirmeye yetmiyor.

Yalın üretim konusunda onlarca yıldır kitaplar, eğitimler ve danışmanlar var. Buna rağmen fabrikalarda hâlâ yüksek stoklar, beklemeler, kalite problemleri ve bölümler arasında kopukluklar görüyoruz.

Çünkü problemi bilmekle çözmek arasında; kararlar, alışkanlıklar, öncelikler ve insan ilişkileri bulunuyor.

Yapay zekâ bir stok analizi hazırlayabilir. Hat dengeleme seçenekleri geliştirebilir. Bir A3 çalışmasının taslağını oluşturabilir.

Peki önerilen değişikliği kim hayata geçirecek? Ekibin güvenini kim kazanacak? Çatışan hedefleri kim uzlaştıracak? Yeni çalışma biçiminin sürmesini kim sağlayacak?

Bunlar da dönüşümün parçası.

Bence önümüzdeki dönemde bilgiyi üretme hızımız kadar; doğru problemi seçme, üretilen bilgiyi sorgulama, insanları geliştirme ve sonuç alma becerimiz belirleyici olacak.

Yapay zekâya bazı görevleri devrettikçe, kendi katkımızı daha açık tanımlamamız gerekecek.

Sizin işinizde en fazla değer yaratan katkınız hangisi: analiz hazırlamak, karar vermek, yoksa kararın uygulanmasını sağlamak mı?