Bazı performans problemleri sahada değil, kabullerde gizlidir.
Dünyanın en büyük kablo üreticilerinden biriyle yürüttüğümüz bir çalışmada:
Çalışmada kaydettiğimiz başlangıç ayar süresi 2.300 dakikaydı.
Ve bu süre 30+ yıl boyunca “normal” kabul edilmişti.
⚠️ Ekipman doğruydu.
⚠️ Operatörler deneyimliydi.
⚠️ Sınırlayıcı olan teknoloji değil, iş akışı tasarımıydı.
Doğrudan gözlem ve SMED çalışmasının ardından ölçülen ayar süresi yaklaşık 900 dakikaya indi. Aynı ölçüm kapsamı esas alındığında bu, ayar başına yaklaşık 1.400 dakika ve %61 azalma anlamına gelir.
Bu şu demek:
Bu azalmanın yıllık kapasite karşılığı; ayarın yılda kaç kez yapıldığına, makinenin gerçekten durduğu süreye ve günlük net çalışma süresine bağlıdır. Toplam ekip emeği olan kişi-dakika ile makine duruş dakikasını birbirine karıştırmamak gerekir.
Ayarın kısalması kapasiteyi açığa çıkarabilir. Bunun üretim artışına dönüşmesi için talep, malzeme ve akışın diğer kısıtları da uygun olmalıdır. Darboğazın ortadan kalktığı ayrıca akış verisiyle doğrulanmalıdır.
Kritik ders:
Organizasyonlar genellikle hatalarla değil, sorgulanmayan kabullerle yavaşlar.
Peki, “bunca yıl neden yapılmadı?” sorusu anlamlı mı?
Çoğu zaman hayır.
Geçmişi tek bir nedene bağlamak kolay değil. Bilgi, öncelik, zaman ve kaynak eksikliği de etkili olabilir. Bu vakada bizim için verimli başlangıç, alışılmış yöntemi birlikte sorgulamak oldu.
Yalın düşüncede temel varsayım şudur:
Mevcut durum suçlanmaz.
Mevcut durum, geliştirilmesi gereken başlangıç noktasıdır.
Başarıyı kutlarız ve devam ederiz. Asıl odak, her zaman daha iyi bir gelecek durumdur.
Bakış açısını değiştirmek için bir bakış aşısı yoktur.
Buna en yakın şey:
Yalın düşünce felsefesidir.
DANIŞMANLIK · EĞİTİM · KOÇLUK


