DANIŞMANLIK · EĞİTİM · KOÇLUK
“Hallederiz Müdürüm” ile “Ama Neden?”
Pek çok şirkette yıllarca gördüğüm bir sahne. Size de tanıdık gelir mi?
Bir tarafta yıllardır işletmede çalışan, makinelerin sesinden arızayı anlayan, hangi malzemenin hangi köşede unutulduğunu bilen deneyimli ekip…
Diğer tarafta elinde veriler, kafasında sorularla gelen mühendisler…
Yönetici sorar: “Bu iş akşama biter mi?”
Deneyimli çalışan: “Hallederiz müdürüm.”
Mühendis: “Mevcut kapasiteyle biraz zor. Önce şu üç konuyu…”
Maç daha ilk dakikada 1–0 olmuş gibidir. Üstelik mühendis henüz cümlesini bitirmemiştir.
Çünkü “hallederiz” rahatlatır. “Önce şu konuları konuşalım” ise toplantıyı uzatır.
Kimse takviminde “Bugün gerçeklerle yüzleşme: 14.00–15.30” yazmasını istemez.
Zamanla deneyimli çalışan “iş bitiren”, mühendis ise “hep itiraz eden” kişi olarak anılmaya başlayabilir.
Birinin sözü ağırlık kazanırken diğerinin teknik görüşü, daha dinlenmeden “Yine başladı” filtresinden geçer.
İşte burada konu eğitim farkından çıkar, kimin değerli görüldüğü meselesine dönüşür.
Oysa “hallederiz” cümlesinin arkasında büyük bir tecrübe ve sahiplenme olabilir.
Bazen de fazla mesai, ertelenen bakım ve birkaç kişinin olağanüstü çabası vardır.
İş çıkar; sistemin açıkları yerinde kalır.
Mühendisin itirazı da önemli bir riski görünür kılabilir.
Ama sahayı tanımadan, çözüm önermeden yapılan itirazın karşılığı bellidir: “Excel’de oluyor da burada olmuyor arkadaşım!” Yani iki tarafın da birbirinden öğreneceği çok şey vardır aslında.
Ustanın yıllarla biriktirdiği bilgi, mühendisin analiziyle buluştuğunda güçlü sonuçlar çıkar. Bunun için ikisinin de savunmaya geçmeden konuşabilmesi gerekir.
Üst yönetimin görevi, en hoşuna giden cevabı ödüllendirmekle sınırlı kalmamalı.
İtirazın üslubuyla içeriğini ayırmalı; tecrübeye saygı gösterirken sorgulamaya da alan açmalı.
Mühendise “Peki, önerin ne; sahada birlikte deneyelim mi?” diye sormak gerekir.
Deneyimli çalışana da “Bu işi her seferinde sen kurtarmak zorunda kalmasan nasıl bir düzen kurardık?” diye…
Böylece tartışma diploma ile kıdem arasında sıkışmaz; gerçek probleme yönelir.
Küçük bir deneme, saatlerce süren unvan tartışmasından daha çok şey öğretebilir.
Sonucu birlikte ölçmek de kimin haklı olduğunu tartışmaktan daha faydalıdır.
Hem belki toplantı erken biter; herkesin çayı sıcak kalır.
Çünkü iyi bir işletmede “Hallederiz” diyenin emeği de “Neden böyle yapıyoruz?” diyenin sorusu da değerlidir.
Asıl başarı, işi sürekli kahramanlık gerektirmeden halledebilmektir…
